Interventies die zijn gebaseerd op videoanalyse hebben als doel ouders te leren om klein te kijken: welke signalen geeft het kind af waar de volwassene op moet reageren? Dit is een effectieve manier van interveniëren. Hoe eerder in de ontwikkeling ouders leren wat de signalen van hun kind betekenen, hoe beter de interactie verloopt en hoe beter een kind kan ontwikkelen. Dit is van groot belang, zeker als er sprake is van neurodiversiteit.

Tegelijkertijd lijkt zo’n interventie niet bij alle ouders te werken. Er zijn randvoorwaarden waaraan moet worden voldaan om de videofeedback daadwerkelijk te kunnen verwerken. Als ouders onder grote stress staan, is de effectiviteit van de interventie vaak een stuk minder. Dit heeft te maken met de emotionele beschikbaarheid van de ouders. Ook de veranderingen in de huidige maatschappij lijken van invloed op de emotionele beschikbaarheid.

In deze presentatie kijken we naar het effect van de emotionele beschikbaarheid van ouders op de interactie. Ook bekijken we welke elementen van invloed zijn op de emotionele beschikbaarheid van ouders.